Othon Michalas
 Αρχική Σελίδα | Εγγραφή | Παραλαβή αρχείων | Αναζήτηση | 25 Ενεργοί επισκέπτες 
.::
Τε,  26 Ιουλίου 2017

 Επιλογές
 :: Αρχική Σελίδα
 :: Βιογραφικό
 :: Φωτογραφίες
 :: Contact
 Αρθρα- Μελέτες
 :: ΑΝΑΠΤΥΞΗ
 :: Δ' ΚπΣ
 :: ΕΛΑΙΩΝΑΣ
 :: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
 :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 :: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
 ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
 :: Αναφορές
 :: Απολογισμός 2001-2006
 :: ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
 :: Λοιπά
 :: Μελέτες
 :: Παρεμβάσεις στο Δ.Σ.
 :: Προτάσεις Δ.Ε.
 Εργαλεία
 :: Βιβλίο επισκεπτών
 :: Λήψη αρχείων
 :: Συζητήσεις
 :: Φωτ.Αλμπουμ
 Δελτία Τύπου
 :: Δελτία τύπου
 Πληροφορική
 :: SIAMS.Τί είναι
 :: SIAMS.EU
 :: SIAMS.Arch.Model
 :: SIAMS.Site
 :: Teleshipping.What is?
 :: Teleshipping-Details
 :: Teleshipping-Weather
 de Profuntis
 :: .Ιστορικά
 :: Δελφικά (147)
 :: Μη με ακούς
 :: Νεανικές ασκήσεις 1
 :: Νεανικές ασκήσεις 2
 :: Νεώτερα
 :: Πεζά σχεδιάσματα
 :: Στίγματα λόγου & Χρόνου
 Ορισμοί
 :: @Portal
 :: Οροι χρήσης
 :: Προσωπικά δεδομένα
 Είσοδος
   
    
 Να με θυμάσαι
 :: Εγγραφή
 :: Ξεχάσατε τον κωδικό;

 Counter
Page visited:2245_times
Μη με ακούς

Τα σ΄αγαπώ
Τα σ΄αγαπώ μου να τα σεβαστείς,
είναι απ΄το μετάξι των ονείρων.
Να μου τα πλένεις χωριστά,
βαμμένα στων χειλιών τ άγγιγμα, ειναι,
κι αν στα κλαδιά μπλεχτούν, του δάσους,
προσεκτικά να τα μαζέψεις,
πολύ προσεκτικά,
τι είναι τα τελευταία μου."


(ΜπΟ)

Μη με ακούς
Μην περιμένεις.
Δεν θα σε καλέσω.

Είμαι καλός στα λόγια και το ξέρεις,
μα όχι πιά, μα όχι τώρα.
Πλήρωσα ακριβά τις λέξεις, κάθε τους συλλαβή, κάθε τους ήχο.

Κάθομαι εδώ,
γυμνός, μες στις οθόνες του μυαλού σου,
Με τα φτερά μου ανοιχτά,
λίγο τσαλακωμένα από τις καταιγίδες.
Με τα γρατσουνισμένα από βάτα και ασπαλάθρους πόδια μου.


 Δείτε περισσότερα ...

Το θαύμα
Λένε πως έγινε παλιά.
Εγώ όμως ξέρω.
Ημουν εκεί.

Εγινε μια μέρα σαν και σήμερα πριν πέντε χρόνια.
Κι όχι δεν ήταν άγγελος, ή τουλάχιστον δεν μου φάνηκε σαν τέτοιος.
Γλάρος ήταν
Κατέβηκε κι άγγιξε με το φτερό του τα νερά.
Μπορεί και πέρδικα
Μπορεί και τα δυό.

 Δείτε περισσότερα ...

Το τέλος της αγάπης
Υπάρχει άραγε το τέλος της αγάπης;

Τις νύχτες που παίρνουν εκδίκηση τα όνειρα.
Τις νύχτες που καιροφυλακτούν Ερινύες και πόθοι μύχιοι .
Τις νύχτες τις μοναχικές,
Με φεγγάρι,
Του Γεναριού,
Τ΄Αυγούστου.
Τις νύχτες που μου λείπεις ξαφνικά,
σχεδόν απρόσμενα.

Υπάρχει άραγε το τέλος της αγάπης;



Copyright 2002 -2004© Othon Michalas website - all rights reserved
@portal