Othon Michalas
 Αρχική Σελίδα | Εγγραφή | Παραλαβή αρχείων | Αναζήτηση | 9 Ενεργοί επισκέπτες 
.::
Πα,  20 Οκτωβρίου 2017

 Επιλογές
 :: Αρχική Σελίδα
 :: Βιογραφικό
 :: Φωτογραφίες
 :: Contact
 Αρθρα- Μελέτες
 :: ΑΝΑΠΤΥΞΗ
 :: Δ' ΚπΣ
 :: ΕΛΑΙΩΝΑΣ
 :: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
 :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 :: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
 ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
 :: Αναφορές
 :: Απολογισμός 2001-2006
 :: ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
 :: Λοιπά
 :: Μελέτες
 :: Παρεμβάσεις στο Δ.Σ.
 :: Προτάσεις Δ.Ε.
 Εργαλεία
 :: Βιβλίο επισκεπτών
 :: Λήψη αρχείων
 :: Συζητήσεις
 :: Φωτ.Αλμπουμ
 Δελτία Τύπου
 :: Δελτία τύπου
 Πληροφορική
 :: SIAMS.Τί είναι
 :: SIAMS.EU
 :: SIAMS.Arch.Model
 :: SIAMS.Site
 :: Teleshipping.What is?
 :: Teleshipping-Details
 :: Teleshipping-Weather
 de Profuntis
 :: .Ιστορικά
 :: Δελφικά (147)
 :: Μη με ακούς
 :: Νεανικές ασκήσεις 1
 :: Νεανικές ασκήσεις 2
 :: Νεώτερα
 :: Πεζά σχεδιάσματα
 :: Στίγματα λόγου & Χρόνου
 Ορισμοί
 :: @Portal
 :: Οροι χρήσης
 :: Προσωπικά δεδομένα
 Είσοδος
   
    
 Να με θυμάσαι
 :: Εγγραφή
 :: Ξεχάσατε τον κωδικό;

 Counter
Page visited:7907_times
Νεανικές ασκήσεις 1

Νεανικά σχεδιάσματα πάνω στον Καβάφη, τον Ποιητή που διαίρεσε και διαιρεί αλλά δεν μας αφήνει αδιάφορους.

~Από το παλιό (νεανικό) σημειωματάριο~

  • Στον Καβάφη πολλά ανατρέπονται και πολλά γίνονται αξιώματα ζωής.
  • Η ζωή δεν είναι σκοπός αλλά διαδικασία. (Ιθάκη)
  • Ο σκοπός μόνο σχετική αξία έχει, μόνο ως αιτία ή αφορμή  (Ιθάκη, Θερμοπύλες)
  • Καμία πραγματικότητα δεν αναιρεί αξίες και υποχρεώσεις (Θερμοπύλες, Ας φρόντιζαν, Τρώες, Απολείπειν ο θεός Aντώνιον, Η Πόλις, Οσο Μπορείς)
  • Ο έρωτας (ασχετα απο την ιδιαιτερότητα που εκείνος βίωνε) είναι ιερή μήτρα ζωής, αισθημάτων, συναισθημάτων και μνήμης (Επέστρεφε, Θάλασσα του Πρωϊού, Ηρθε να διαβάσει).
  • Η ελευθερία είναι πόθος και υποχρέωση (Τείχη)

Ο έρωτας σαν ταξίδι. Ο έρωτας σαν πηγή μνήμης. Ο έρωτας σαν σημείο σύγκρουσης με τον μέσα και έξω κόσμο. Ο έρωτας ως Λυδία λίθος. Ο έρωτας αυτός ο μέγας.

~

Ο Ψυχάρης τον ονόμασε (στους χρόνους του παροξυσμού) "Καραγκιόζη της Δημοτικής". Είπε χωρίς να το συνειδητοποιεί (μάλλον ποιητική εμπνεύσει) μια απέραντη αλήθεια. Μόνο ως τον γνήσιο Καραγκιόζη στην ποίηση μπορείς πλήρως να αντιληφθείς τον Καβάφη. Αλληγορεί, αστειεύεται σκληρά, σατιρίζει, χλευάζει, αποδομεί ιδέες και λογικές πάντα με την χθόνια εξυπνάδα που τόσο περίτεχνα κατεργάστηκαν οι μεγάλοι του θεάτρου σκιών μέσα από τη φιγούρα του Καραγκιόζη. Δείτε πώς ανυμνεί του  μαχητές και λιδωρεί του αίτιους της Μικρασιατικής καταστροφής μέσα από λόγο ιστορικό, και προς τούτο διαχρονικό, στο "Υπέρ της Aχαϊκής Συμπολιτείας πολεμήσαντες". Δείτε πως αμφισβητεί και υποσκάπτει τα θεμέλια ενός τυφλού "πατριωτισμού" στο τελείωμα του "Θερμοπύλες". Δείτε το "Ομνύει", το "Τείχη". Ξαναδιαβάστε την "Ιθάκη". Ξαναδείτε τον Καβάφη σαν ένα λόγιο, ποιητικό Καραγκιόζη, (Καραγκιόζη χωρίς την υποτιμητική ματιά των "δήθεν") .

~



Σαντορίνη

ΣΤΙΓΜΕΣ

"Επί χειλέων κρατήρων" χτίζουμε
Ζωές αβέβαιες.
 . ή .
Πάνω σε χείλη ηφαιστείων χτίζουμε
Ζωές αβέβαιες.

~ ~

Φωτιά ηφαιστείων τα όνειρα
Μα όποιος να ονειρεύεται ξεχνά, γερνάει.

~ ~

(Κρατώ) ένα βώλο χώματος,
(Που περιέχει της φωτιάς τη γνώση,)
Πλάϊ στην καρδιά μου.

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ (ΣΤΗ Φ.)


Σ’ ευχαριστώ για το ωραίο ταξίδι.
(Επέστρεψα με ατσαλάκωτα τα πλουμιστά φτερά μου. )

Δεν βούτηξα στη λάβα του ηφαιστείου,
όμως,
στην κόψη του κρατήρα του περπάτησα.

(Στης φωτιάς  την οριογραμμή. )

Ετσι σοφοί που γίναμε, ξέρουμε πια, οτι οι Ιθάκες δεν έχουν να μας δώσουν άλλο τί απ’ το ωραίο ταξίδι.
Αρκεί να μην ορθώνει η ψυχή  εμπρός μας Λαιστυγώνες και Κύκλωπες, λέει ο ποιητής.
Αρκεί, θα έλεγα εγώ,  μια μάγισσα καλή, νεράϊδα, νηρηίδα να φροντίζει.

Να σαι καλά αρμενιστή,
θαλασσοπούλι του μικρού Αιγαίου.

Ούριος άνεμος να ζευγαρώνει την ψυχή σου.

 


 Δείτε περισσότερα ...

Κέρκυρα

ΣΤΙΓΜΕΣ

Αχνοπατώντας
Στα μονοπάτια του φεγγαριού
Αρμενίζω.
~ ~

Μαντήλι του χαιρετισμού
τ’ Όνειρο,
~ ~


ΕΠΙΣΤΟΛΗ (ΣΤΗΝ Α.)


Αειθαλές τ’ άρωμα σου
Κατρακυλά τα δασωμένα ρουμάνια της μνήμης,
Κι ύστερα στήνει χορό
Με ερινύες κι ανεκπλήρωτους πόθους.

(Νάσαι καλά γοργόνα της αυγής.)



 Δείτε περισσότερα ...

Εμπορεία Φοινικικά

Στα Εμπορεία τα Φοινικικά, όταν ξάφνου, ώρα μεσάνυχτα, σε συνεπήραν τ’ αρώματα τα ηδονικά, και αναμνήσεις, και θελήσεις κατακλίσανε το μέσα είναι.
Δειλός και άβουλος σήκωσες άγκυρα κι όπως - όπως την Αλεξάνδρεια αποχαιρέτησες. Κρυφά, κρατώντας, στη δεξιά παλάμη, ανάμνηση ωσάν κλεμμένο ανθό.
Κι όταν  του ορίζοντα πέρναγες τη γραμμή, ανεβασμένος στο κατάρτι, δίβουλος, έριχνες  κλεφτή ματιά.

(Τότε που οι λιμένες χαραχτήκαν σαν αυλακιές στο πρόσωπο  του ονείρου.)


 Δείτε περισσότερα ...

Θαυμάζω

Τη βεβαιότητα θαυμάζω των ταξιδευτών.

Όσων, προσηλωμένοι σε μια Ιθάκη, ταξιδεύουν

Χωρίς να αναρωτιούνται ή να νοιάζονται τι θ απογίνουν τα ηλιοβασιλέματα.

Τη βεβαιότητα θαυμάζω των ταξιδευτών.

 


 Δείτε περισσότερα ...



Copyright 2002 -2004© Othon Michalas website - all rights reserved
@portal