Othon Michalas
 Αρχική Σελίδα | Εγγραφή | Παραλαβή αρχείων | Αναζήτηση | 11 Ενεργοί επισκέπτες 
.::
Τε,  26 Ιουλίου 2017

 Επιλογές
 :: Αρχική Σελίδα
 :: Βιογραφικό
 :: Φωτογραφίες
 :: Contact
 Αρθρα- Μελέτες
 :: ΑΝΑΠΤΥΞΗ
 :: Δ' ΚπΣ
 :: ΕΛΑΙΩΝΑΣ
 :: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
 :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 :: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
 ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
 :: Αναφορές
 :: Απολογισμός 2001-2006
 :: ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
 :: Λοιπά
 :: Μελέτες
 :: Παρεμβάσεις στο Δ.Σ.
 :: Προτάσεις Δ.Ε.
 Εργαλεία
 :: Βιβλίο επισκεπτών
 :: Λήψη αρχείων
 :: Συζητήσεις
 :: Φωτ.Αλμπουμ
 Δελτία Τύπου
 :: Δελτία τύπου
 Πληροφορική
 :: SIAMS.Τί είναι
 :: SIAMS.EU
 :: SIAMS.Arch.Model
 :: SIAMS.Site
 :: Teleshipping.What is?
 :: Teleshipping-Details
 :: Teleshipping-Weather
 de Profuntis
 :: .Ιστορικά
 :: Δελφικά (147)
 :: Μη με ακούς
 :: Νεανικές ασκήσεις 1
 :: Νεανικές ασκήσεις 2
 :: Νεώτερα
 :: Πεζά σχεδιάσματα
 :: Στίγματα λόγου & Χρόνου
 Ορισμοί
 :: @Portal
 :: Οροι χρήσης
 :: Προσωπικά δεδομένα
 Είσοδος
   
    
 Να με θυμάσαι
 :: Εγγραφή
 :: Ξεχάσατε τον κωδικό;

 Counter
Page visited:6401_times
Δ' ΚπΣ
Μέρος 1ο. Το μοντέλο και οι διαδικασίες (Εφ.Ενημέρωση 19/6/2005)

(Το άρθρο γράφηκε στην διάρκεια σχεδιασμού της τέταρτης προγραμματικής περιόδου, την οποία για λόγους συντομίας αναφέρουμε ως Δ' ΚπΣ, και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ενημέρωση 19/6/2005.)

Μέχρι σήμερα είδαμε πολλές αναπτυξιακές ημερίδες, και συνέδρια και ακούσαμε πολλούς λόγους για τον αναπτυξιακό σχεδιασμό της περιφέρειας.

Σχεδόν οι ίδιοι άνθρωποι να λένε ακριβώς τα ίδια πράγματα, και οι δεκαετίες να περνάνε. Εν τω μεταξύ  μια άλλη πλευρά της Κέρκυρας  στοιχειώνει τις μέρες και τις νύχτες όσων δεν κάλυψαν την συνείδηση τους με τίτλους και μετοχές υπερπόντιων εταιρειών.

 

Η οικονομία βρίσκεται στο κόκκινο. Το κατά κεφαλήν ακαθάριστο προϊόν της Κέρκυρας το οποίο το  1994 ήταν ίσο με το 109,3% του μέσου όρου της Ελλάδας έπεσε το 2002 στο 87%. Η Κέρκυρα φτώχυνε μέσα σε οχτώ χρόνια κατά 22 μονάδες σε σχέση με την υπόλοιπη Ελλάδα.

Για όσους αποδίδουν την εξέλιξη αυτή στον Τουρισμό σημειώνουμε τα αντίστοιχα στοιχεία του νομού Δωδεκανήσου το 1994 ήταν 131,4% και το 2002 122,7% έχασε μόνο 8,7 μονάδες λόγω τουριστικής κρίσης.

Ταυτόχρονα η ανεργία φτάνει πάνω από τις είκοσι μονάδες, οι ακάλυπτες επιταγές βρίσκονται σε ύψος ρεκόρ, οι διαγραφές επιχειρήσεων στο Επιμελητήριο και αυτές σε νέο ρεκόρ, οι επενδύσεις σχεδόν στο μηδέν.

Το περιβάλλον και αυτό στο κόκκινο. Τα υπόγεια ύδατα στα όρια ανοχής και αντοχής. Οι περιβαλλοντικοί όροι διαβίωσης σε ορισμένες περιοχές στα όρια του τρίτου κόσμου με λύματα σε δρόμους και  φυσικούς αποδέκτες απορροής. Ο ελαιώνας  αποξηλώνεται. Τα φρούρια πέφτουν. Οι πίνακες του Τζαγκαρόλα στη βροχή(σημ. Δείτε τον σχολιασμό-2009).

Την ίδια στιγμή η κοινωνία σπαρταράει. Θεσμικοί φορείς απαξιώνουν και απαξιώνονται, άρχοντες διαπληκτίζονται και αλληλοκατηγορούνται διαγκωνιζόμενοι για χρίσματα, θέσεις και τίτλους. Η κοινωνική μόχλευση στο μηδέν. 

Αυτή η στατική καταγραφή δεν αναπληρώνει την ανάγκη ανάλυσης διότι όποιος αποποιείται τη γνώση της ιστορίας είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει.

 

Η πρόσφατη γενικευμένη πολιτική αλλαγή (εννοώ την κυβερνητική αλλαγή όσο και τις εσωτερικές διεργασίες στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης), ήταν αποτέλεσμα βαθιών μετασχηματισμών της κοινωνικής συνείδησης. Η κοινωνία  αναζητά νέα πνοή. 

Ανάπτυξη είναι οι απαραίτητοι κοινωνικοοικονομικοί  μετασχηματισμοί οι οποίοι οδηγούν σε μια πιο επιθυμητή κατάσταση. Κατά συνέπεια η ανάπτυξη δεν είναι κατάσταση αλλά διαδικασία και επομένως περιλαμβάνει όχι μόνον τους στόχους αλλά και τα μέσα και τις διαδικασίες με τα οποία θα επιτευχθούν.

 

Τι πήγε στραβά στον προηγούμενο σχεδιασμό.

 

Στη φάση σχεδιασμού χρησιμοποιήθηκε το οικονομικό μοντέλο  των πόλων. Θεωρήθηκε ότι η δημιουργία σημειακών μονάδων και υποδομών σε οικονομικά μειονεκτικές περιφέρειες - κάτω από την καθοδήγηση και το συντονισμό του κράτους- θα συνέβαλλε, στη δημιουργία σταθερής και μόνιμης απασχόλησης και στον εκσυγχρονισμό των παραδοσιακών κοινωνικών δομών. Αυτό θα επέφερε ενίσχυση των τοπικών καινοτομιών και μετατροπή των αποταμιεύσεων σε επενδύσεις, δημιουργώντας πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα παραγωγής και απασχόλησης  με κυκλικό και συσσωρευτικό τρόπο.

 

Η εφαρμογή στην πράξη συνεπαγόταν ελευθερία στον κατακερματισμό πιστώσεων και επέτρεπε την ανάπτυξη πελατειακού τύπου αντιμετώπισης των διάσπαρτων και ασύνδετων αιτημάτων των φορέων. Επέτρεπε επίσης την λειτουργία ενός "κράτους μπαμπά" που σχεδίαζε με βάση έναν ψευδεπίγραφο «δημοκρατικό προγραμματισμό» με μια «εκ των άνω» διαδικασία πριν από μας για μας με ασφυκτικό έλεγχο της Περιφέρειας.

 

Σε αυτό το πλαίσιο όσοι κινούσαν τα νήματα της τοπικής κοινωνίας μπορούσαν να μοιράζουν έργα και κονδύλια. Οι στόχοι δεν ήταν το αποτέλεσμα της σύγκρουσης και σύνθεσης  συμφερόντων στα πλαίσια που ορίζει η δημοκρατική διαδικασία.

 

Το μοντέλο «σχεδιασμού» χαρακτηριζόταν από: 

 

-                 αδυναμία εκτίμησης και αποδοχής του κοινωνικού και συνακόλουθα πολιτικού κόστους

-                 αδυναμία εκτίμησης και αποδοχής των «άτυπων» μορφών απασχόλησης

-                 αδυναμία εκτίμησης διαφορών ποιότητας στην παροχή των δημόσιων αγαθών και κυρίαρχα

-                 παράβλεψη των δυνατοτήτων αξιοποίησης τοπικών αυτοτελών παραγωγικών δυνατοτήτων.

 

Ο χώρος νοήθηκε όχι σαν ο «τόπος» που συνθέτει:

-           τρόπους οικονομικής και κοινωνικής δράσης,

-           ιστορικές πορείες, πολιτισμικές αξίες και συμβολισμούς,

-           φυσικές και περιβαλλοντικές ιδιομορφίες, κ.α.

 

αλλά σαν αφηρημένο πεδίο δράσης γενικότερων δυνάμεων.

 

Η περιοχή αντιμετωπίστηκε ως "οικονομικός χώρος" η δομή και η λειτουργία του οποίου καθορίζεται από εξωτερικές παραμέτρους και αγνοήθηκε το δυναμικό της τοπικής κοινωνίας η οποία ζει μέσα στο χώρο και διαμέσου αυτού παράγει και αναπαράγει τους όρους ύπαρξής της.

 

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια σειρά ασύνδετων και συχνά ασύμβατων παρεμβάσεων και ο κατακερματισμός πόρων. Η ολοκλήρωση των παρεμβάσεων και η ανάπτυξη μικρο-δομών  αντικαταστάθηκε από την τυχαιότητα.

 

Ο κακός σχεδιασμός συμπληρώθηκε από την κακή εκτέλεση με αποτέλεσμα τα έργα να μην είναι μόνο αποσπασματικά, ασύνδετα και μη λειτουργικά αλλά συχνά να είναι μερικώς ή ολικώς άχρηστα ή επικίνδυνα (π.χ. ΧΥΤΑ, Αρδευτικό κλπ)  

 

Κάθε νέος Αναπτυξιακός σχεδιασμός που θα αναπαράγει τα ίδια ουσιαστικά και διαδικαστικά στοιχεία είναι καταδικασμένος να οδηγηθεί σε αποτυχία. Το εγχείρημα είναι ιδιαίτερα δύσκολο αφού έχει να αντιμετωπίσει τη δύναμη αδράνειας στελεχών της διοίκησης αλλά και της πολιτικής που γαλουχήθηκαν σε συγκεκριμένη λογική πρόσληψης, ανάλυσης και δράσης.

 Εκτύπωση Αποστολή σε φίλο Πες την γνώμη σου

Σχολιασμοί
ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΑΔΔΑ
Υπό [08.06.2011 11:53 - http://toaftonoito.blogspot.com/2011/06/blog-post_2620.html]

Η ΕΛΛΑΔΑ από την ένταξή της στην Ε.Ε. έλαβε 120 δισ. ευρώ ως επιδοτήσεις για να βαδίσει το δρόμο της σύγκλισης και να καλύψει την απώλεια εξαγωγών και παραγωγής που θα έφερνε η ενιαία αγορά.
Ωστόσο, από τα λεφτά αυτά τα 51,3 δις ευρώ επέστρεψαν στις εταιρείες της Δυτικής Ευρώπης που προμηθεύουν τόσα χρόνια την Ελλάδα με εξοπλισμό, μηχανήματα και πρώτες ύλες. Κάτι λιγότερο από τα μισά δηλαδή γύρισαν στις ισχυρές χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Το ποσοστό αυτό είναι μακράν το υψηλότερο από τις υπόλοιπες χώρες του νότου.
Η συνολική «αφαίμαξη» είναι πολλαπλάσια αν συνυπολογισθεί η απώλεια παραγωγής, εισοδήματος των Ελλήνων επιχειρηματιών και εργαζομένων αλλά και η έκρηξη εισαγωγών από κράτη της ΕΕ καταναλωτικών και μη ειδών που τροφοδοτήθηκε από την υπέρμετρη αύξηση του δανεισμού των νοικοκυριών. Η Ελλάδα έφτασε να έχει την υψηλότερη αναλογία καταναλωτικών δανείων στην ευρωζώνη περίπου στο 12% του ΑΕΠ. Τα στοιχεία προκύπτουν από εκθέσεις που έχει συντάξει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από το 2003 έως σήμερα και δείχνουν ότι επιστρέφουμε ως εισαγωγές το 42,6% των κοινοτικών πόρων που έφτασαν από την είσοδο της Ελλάδος στην Ε.Ε. (ΜΟΠ, ΚΠΣ και ΕΣΠΑ). Και αυτό διότι αντί να επενδύουμε σε επιχειρηματικότητα καινοτομία, και γνώση (εκεί οδεύει μόνο το 10% των κονδυλίων) στρέψαμε (με δική μας άραγε μόνο πρωτοβουλία;) τα χρήματα στα «βαριά έργα υποδομής» που ακόμη δεν έχουν τελειώσει και σε μεγάλο βαθμό απαιτούν εισαγωγή προϊόντων και τεχνογνωσίας από το εξωτερικό. Πρόκειται για μία μόνο, ίσως την πιο εντυπωσιακή, από τις επίσημες αναφορές της Ελληνικής Κυβέρνησης αλλά και ξένων οργανισμών (μεταξύ των οποίων και η Κομισιόν) που λένε ότι η χώρα δεν κατάφερε να «αδράξει» την ιστορική ευκαιρία που της προσέφερε η ένταξη πρώτα στην κοινότητα και εν συνεχεία στον αστερισμό του ευρώ. Δεν αξιοποίησε τα 120 δις ευρώ κοινοτικών κονδυλίων για να καλύψει τις αδυναμίες της και να δημιουργήσει «ασπίδα» απέναντι στις έκρηξη εισαγωγών που προκάλεσε η άρση των δασμών και των νομισματικών περιορισμών.
Αυτό που για πρώτη φορά έγινε επισήμως παραδεκτό από έναν «ηγέτη» του Ευρωπαϊκού Οικοδομήματος, τον πρόεδρο του Γιούρογκρουπ (δηλαδή των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης) Ζαν Κλοντ Γιούνκερ είναι ότι μπορεί να υπάρχει υπαιτιότητα. «Η Γαλλία και η Γερμανία κέρδιζαν τεράστια ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα, αλλά δεν θα μπορούσα να πω δημόσια αυτό που γνώριζα» είπε προ ημερών.

Η ιστορία συνεχίζεται

Επιβεβαίωσε έτσι την «μπίζνα» που συντηρούσε -μέσω ανοχής- την καταναλωτική μανία στην Ελλάδα, την αδιαφάνεια στο δημόσιο βίο, την γραφειοκρατία και την αναποτελεσματικότητα που εμπόδιζε επενδύσεις,. Παραγωγή, εξαγωγές, ανάπτυξη, θέσεις εργασίας, ευημερία για τους πολίτες αλλά και έσοδα για τον κρατικό κορβανά.
Κατά μια έννοια η ιστορία συνεχίζεται και μέσω του μνημονίου. Τα περισσότερα από τα χρήματα που μας δανείζουν οι εταίροι μας και το ΔΝΤ θα κατευθυνθούν για την πληρωμή των ομολόγων, το ήμισυ των οποίων βρίσκεται στις τσέπες ξενων επενδυτών.

Τι δείχνουν τα επίσημα στοιχεία και οι μετρήσεις:

1Η ένταξη της Ελλάδος στην ΟΝΕ και στην ΕΕ ήταν αδιαμφισβήτητα επωφελής Δεν υπάρχει πλέον ένα μεγάλο κομμάτι του συναλλαγματικού κινδύνου. Ενα άλλο όφελος είναι τα χαμηλά επιτόκια που εξασφάλιζαν λόγω του ενιαίου νομίσματος καταναλωτές και επιχειρήσεις. Αυτό που ήταν λάθος ήταν η διαχείριση των κονδυλίων από σειρά κυβερνήσεων και επί σειρά ετών.

2Η Ελλάδα δεν κατάφερε να αδράξει οφέλη, στο επιχειρηματικό αλλά και στο εισοδηματικό πεδίο. Το εμπορικό έλλειμμα (που είναι και ο καθρέφτης των επιδόσεων) εκτοξεύθηκε σε δυσθεώρητα επίπεδα, οι εισαγωγές προς την Ε.Ε. συρρικνώθηκαν και οι εισαγωγές μας γιγαντώθηκαν στερώντας τη χώρα από ανάπτυξη πολλών δισ. ευρώ.

3Με την «καραμέλα» των έργων υποδομής, τα ΚΠΣ, τα ΜΟΠ και τώρα το ΕΣΠΑ «μοιράστηκαν» σε βαριές υποδομές ή σε επενδύσεις αγοράς εξοπλισμού ο οποίος δεν παράγεται εδώ. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν το Σεπτέμβριο στο εθνικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ από τον γραμματέα του τομέα Ανάπτυξης Χρ. Ιωάννου τροφοδότησαν εταιρείες της δυτικής Ευρώπης, αντί να στηρίξουν την εγχώρια ανταγωνιστικότητα με δράσεις καινοτομίας, τεχνολογίας πράσινης οικονομίας που ακόμη και σήμερα μένουν μόνο στα.. λόγια. Και το ΕΣΠΑ λίγα περιθώρια έχει (ακόμη και αν αναθεωρηθεί) αφού τα κονδύλια περιορίζονται λόγω της λιτότητας που ο Γερμανικός άξονας πλέον επιβάλλει.
4Η Επιτροπή ποτέ δεν «πίεσε» την Ελλάδα να δώσει λιγότερα σε υποδομές και πιο πολλά σε επιχειρήσεις (κάτω από το 10% των κονδυλίων). Άλλωστε αυτό την συνέφερε. Σε κανένα κράτος δεν υπήρξε τόσο «δυσανάλογη» κατανομή των πόρων η οποία συνεχίζεται έως και σήμερα. 5Χωρίς όμως οικονομικά και κοινωνικά κίνητρα, η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων δεν αναπτύχθηκε. Δεν έγιναν επίσης πράξη, οι εξαγγελίες των κυβερνόντων για πάταξη της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, της αδιαφάνειας, της αστάθειας των φορολογικών συστημάτων. Ετσι, όχι μόνο ελληνικές επενδύσεις δεν έγιναν, αλλά και οι άμεσες ξένες επενδύσεις δεν ήρθαν. Αντιθέτως οι ελληνικές υπό το βάρος της υψηλής φορολογίας και της χαμηλής ανταγωνιστικότητας περιορίστηκαν. Πλέον τα λεφτά στερεύουν, ο δανεισμός που ήταν η κινητήριος «δύναμη» της ανάπτυξης στέρεψε και η ανεργία θεριεύει προς το 15% του εργατικού δυναμικού σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
Η Ελλάδα σήμερα έχει υψηλότερα ελλείμματα δημοσιονομικά και εμπορικά, υψηλότατα χρέη, δημοσιονομικά και ιδιωτικά. Πολύ χαμηλή ανταγωνιστικότητα, τεράστια ανεργία και εξ ίσου υψηλή ακρίβεια και πολύ χαμηλούς μισθούς και κατά κεφαλήν εισόδημα.

Η χώρα μας με ύφεση 4% του ΑΕΠ καλείται να καλύψει το δρόμο 10ετιών μέσα σε τρία χρόνια. Και αυτό επιχειρείται με διαδοχικές «μεταρρυθμίσεις» που αποφασίζονται μεταξύ επιτηρητών και στελεχών του οικονομικού επιτελείου, χωρίς κοινωνικό διάλογο, χωρίς περιθώριο «ευελιξίας», χωρίς ουσιαστική αξιολόγηση κόστους όφελους (χαρακτηριστικά παραδείγματα η άρση των κλαδικών συμβάσεων, η κατάργησης μεγάλου μέρους των βαρέων, η επιβολή νέων έμμεσων φόρων, η περικοπή των επενδυτικών δαπανών και η επιχειρούμενη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα που -προς το παρόν- αποφεύχθηκε).
Αλλωστε πλέον είμαστε λιγότερο «χρήσιμοι» για τους εξαγωγείς: η αγοραστική μας δύναμη αποδυναμώθηκε. Οι εισαγωγές μας αναμένεται να περιορισθούν κατά 10% φέτος και κατά 3,4% το 2011 (εκτιμήσεις Επιτροπής) και πληροφορίες αναφέρουν ότι τα κοινοτικά πακέτα «στερεύουν».

http://toaftonoito.blogspot.com/2011/06/blog-post_2620.html

4 Χρόνια μετά.
Υπό [29.01.2009 18:04 - ΕΡΤ]

29/1/2009

"Σε συνεχή επαφή βρίσκεται ο αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών Γιάννης Μάμαλος με τον γενικό γραμματέα του Υπουργείο Πολιτισμού προκειμένου να εξασφαλιστούν τα κονδύλια που απαιτούνται για την αποκατάσταση της στέγης της Ιεράς μονής Αγίας Αικατερίνης που κατέρρευσε από τις τελευταίες έντονες βροχοπτώσεις. Το θέμα κατάρρευσης του ναού είναι πρωτοσέλιδο στη σημερινό φύλλο της εφημερίδας «Κερκυραϊκά Νέα», ενώ μιλώντας το πρωί στην ΕΡΑ ο αντιδήμαρχος επισήμανε ότι δεν υπήρχαν χρήματα για να γίνουν στον ιστορικό ναό οι παρεμβάσεις που θα απέτρεπαν την κατάρρευση. Ωστόσο παραδέχτηκε ότι τόσο οι υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού όσο και όλοι οι δήμαρχοι έχουν ευθύνες για την κακή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα μνημεία της Κέρκυρας και ανακοίνωσε ότι πολύ σύντομα θα επισκεφθεί το νησί ο Υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς."

(Στην εκκλησία αυτή ήταν ο πίνακας του Τζαγκαρόλα που αναφέρεται στο άρθρο)
Πηγή: http://tvradio.ert.gr/radio/local_details.asp?id=2184&newsid=440154  




 Παρόμοιες
 :: Μέρος 2ο. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας ως μέρος της χωρικής ανταγωνιστικότητας της Περιφέρειας. (Εφ.Ενημέρωση 19/6/2005) 
 :: Μέρος 1ο. Το μοντέλο και οι διαδικασίες (Εφ.Ενημέρωση 19/6/2005) 
Copyright 2002 -2004© Othon Michalas website - all rights reserved
@portal