Othon Michalas
 Αρχική Σελίδα | Εγγραφή | Παραλαβή αρχείων | Αναζήτηση | 18 Ενεργοί επισκέπτες 
.::
Πα,  20 Οκτωβρίου 2017

 Επιλογές
 :: Αρχική Σελίδα
 :: Βιογραφικό
 :: Φωτογραφίες
 :: Contact
 Αρθρα- Μελέτες
 :: ΑΝΑΠΤΥΞΗ
 :: Δ' ΚπΣ
 :: ΕΛΑΙΩΝΑΣ
 :: ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
 :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
 :: ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ
 ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ
 :: Αναφορές
 :: Απολογισμός 2001-2006
 :: ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
 :: Λοιπά
 :: Μελέτες
 :: Παρεμβάσεις στο Δ.Σ.
 :: Προτάσεις Δ.Ε.
 Εργαλεία
 :: Βιβλίο επισκεπτών
 :: Λήψη αρχείων
 :: Συζητήσεις
 :: Φωτ.Αλμπουμ
 Δελτία Τύπου
 :: Δελτία τύπου
 Πληροφορική
 :: SIAMS.Τί είναι
 :: SIAMS.EU
 :: SIAMS.Arch.Model
 :: SIAMS.Site
 :: Teleshipping.What is?
 :: Teleshipping-Details
 :: Teleshipping-Weather
 de Profuntis
 :: .Ιστορικά
 :: Δελφικά (147)
 :: Μη με ακούς
 :: Νεανικές ασκήσεις 1
 :: Νεανικές ασκήσεις 2
 :: Νεώτερα
 :: Πεζά σχεδιάσματα
 :: Στίγματα λόγου & Χρόνου
 Ορισμοί
 :: @Portal
 :: Οροι χρήσης
 :: Προσωπικά δεδομένα
 Είσοδος
   
    
 Να με θυμάσαι
 :: Εγγραφή
 :: Ξεχάσατε τον κωδικό;
 Παρόμοιες
 :: Παρέμβαση στη συζήτηση για την τροποποίηση του Αναπτυξιακού (2004) 
 :: Παρέμβαση στη συζήτηση για την τροποποίηση του Φορολογικού (2004) 
 :: Κερκυραϊκό Παρατηρητήριο Ανάπτυξης (2002) 
 :: ΕΠΤΑΝΗΣΑ : Η ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ, Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ (2000) 
 :: Η ανάπτυξη που δεν ήρθε. (21-11-2003 Εφημ.Ενημέρωση) 
 Counter
Page visited:10950_times
ΑΝΑΠΤΥΞΗ
Παρέμβαση στη συζήτηση για την τροποποίηση του Φορολογικού (2004)
(Από την σκοπιά της Κερκυραϊκής Οικονομίας)
 

Κάθε προϊόν έχει τη γέννηση, την ανάπτυξη, την ωριμότητα και τον θάνατο του. Κάθε προϊόν έχει τον κύκλο ζωής του. Ηδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 σειρά επιστημονικών μελετών ασχολήθηκαν με τον μαζικό τουρισμό, τον κύκλο ζωής του και τις νησιωτικές περιοχές.

 

Τα μικρά νησιά ιδωμένα σαν σύνολο φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος αποτελούν μοναδική παγκόσμια κληρονομιά και μοναδικής ποιότητας τόπο διακοπών.  Τα χαρακτηριστικά όμως των νησιών  κινδυνεύουν και μαζί η οικονομία και η κοινωνία τους, από αλόγιστη επέλαση του μαζικού τουρισμού (UNEP 1998). Μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να αναστραφεί μόνο μέσα από αξιόπιστο αειφόρο αναπτυξιακό προγραμματισμό (Terra 1994-1999).

Χωρίς την ύπαρξη αναπτυξιακού προγραμματισμού και αντίστοιχων δεικτών οι δυνάμεις της αγοράς οδηγούμενες μόνο από την αρχή της μεγέθυνσης δεν αντιλαμβάνονται πότε η συγκέντρωση κεφαλαίων και οικονομικής μεγέθυνσης υπερβαίνει την φέρουσα ικανότητα του περιβάλλοντος. (Ζολώτας Ξ. Ε, 1982, ΟΗΕ Agenta 21,1987, και EE προγρ. Terra 1994-1999).

 

Στην μεταπολεμική περίοδος η  διάδοση του τουρισμού  οδήγησε στην αναδιάρθρωση των νησιωτικών οικονομιών. Από το 1950 ο τουρισμός αυξάνεται με ρυθμό περίπου 5% ετησίως κι έγινε η μεγαλύτερη παγκόσμια βιομηχανία. Σήμερα αντιπροσωπεύει το 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ, και της απασχόλησης και το 7% των κεφαλαιουχικών δαπανών (Vellas και Bercherel, 1995).

 

Ο οικονομικός μετασχηματισμός προχώρησε με ιδιαίτερη ένταση  στους τουριστικούς προορισμούς της Μεσογείου, της Καραϊβικής και του Βόρειου Ειρηνικού  (Turner and Ash, 1976). Πρόσφατες έρευνες (ΟΗΕ, UNEP, Insula)  εντοπίζουν  κοινωνικο-περιβαλλοντική ζημία και ανάσχεση της ανάπτυξης ιδιαίτερα στα μικρότερα και πιο  δημοφιλή νησιά (Briguglio , 1996 και  OHE,  Small Island Developing States (SIDS) BpoA+10, 2004).

 

Στη Μεσόγειο, τέτοιες αρνητικές επιδράσεις περιλαμβάνουν  την καταστροφή των δασών, την αλλοίωση παραλιών, τη ρύπανση ακτών  και την καταστροφή σκοπέλων (Priestly and others, 1996 και Williams and Shaw, 1991), καθώς και κοινωνικο-πολιτιστικές αλλοιώσεις που απειλούν το νησιωτικό τρόπο ζωής και την κοινωνική και πολιτιστική ταυτότητα (Lanfant , 1995).

 

Η βασική στόχευση για τα Ιόνια Νησιά τουριστικής ανάπτυξης πρέπει να είναι ο έλεγχος της αύξησης και επέκτασης και η χρήση δεικτών φέρουσας ικανότητας καθώς και η ποιοτική βελτίωση του προϊόντος και η διαφοροποίηση του επιπέδου και της πυκνότητας επισκεπτών.

 

Η πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η αποκατάσταση της διαταραγμένης  βιοποικιλότητας και της πολιτιστικής ταυτότητας.

 

Ο δεύτερος στόχος είναι  να σχεδιαστεί αποτελεσματικότερη διαχείριση της κυκλοφορίας και των δραστηριοτήτων των επισκεπτών μέσω διασποράς στο χρόνο και το χώρο.

Ο τρίτος στόχος πρέπει να είναι νέες πολιτικές κατευθύνσεις για την αύξηση της μέσης παραμονής και κατανάλωσης μεσω χαμηλής έντασης,  εναλλακτικών μορφών τουρισμού (Horwich and Lyon, 1999; Knights, 1993).

 

Απαιτείται χωροταξικός σχεδιασμός με ιδιαίτερη προσοχή στη  χρήση γής και ύδατος ώστε να προστατευτούν  η γεωργία και η αλιεία. Επιπλέον πρέπει να προωθηθεί η ανάπτυξη μικρής κλίμακας εγκαταστάσεων  και θερέτρων με προσοχή στην σχέση γηγενούς πληθυσμού / επισκεπτών και την ισορροπία απασχόλησης,τοπικού εργατικού δυναμικού και πρώτων υλών (απόσυρση, μείωση κλινών) .

Μια τέτοια προσπάθεια απαιτεί την ανάπτυξη σχεδίου κοινωνικής μόχλευσης. Είναι εξίσου σημαντικό να υπάρξουν πολιτικές ανάπτυξης μικρής κλίμακας τοπικών επιχειρήσεων έντασης εργασίας και έντασης γνώσης και ενθάρρυνση  παραγωγής  τοπικών προϊόντων και διάθεσης μέσω των ξενοδοχείων και  εστιατορίων.

Έρευνα των McElroy –Albuquerque(1992) αποδεικνύει ότι μια αύξηση  5-10% στην αγορά τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών αντισταθμίζει πολλαπλάσια μείωση αφίξεων.

Πέραν αυτού η αύξηση της τοπικά καταναλούμενης ποσότητας τοπικών προϊόντων θα βελτιώσει το μείγμα της τοπικής οικονομίας, θα αντισταθμίσει την τάση μονοκαλλιέργειας του τουρισμού και θα προσδώσει βάθος στην οικονομία με την τόνωση του τομέα της μεταποίησης.

 Εκτύπωση Αποστολή σε φίλο Πες την γνώμη σου



Copyright 2002 -2004© Othon Michalas website - all rights reserved
@portal